“میدان نفتی آب‌تیمور” قربانی سفارش‌های بیرونی می‌شود؟

به گزارش رصد انرژی ، ميدان نفتي آب‌تيمور در جنوب غرب اهواز واقع شده؛ اين مخزن با حفر اولين چاه در سال 1346 شناسايي ولي بهره‌برداري از آن در سال 1370 آغاز شد.

برداشت 55 تا 60 هزار بشکه‌ای نفت از میدان نفتی آب‌تیمور، حدود دو دهه پیش محقق شده و این میدان سال‌هاست که در زمره میادینی است که کاندیدای توسعه هستند.

صنعت نفت کشور از وزارت نفت تا شرکت ملی نفت و ده‌ها شرکت زیرمجموعه آن، ساختاری کاملا فنی دارد و برای واگذاری هر پروژه به شرکت‌های صاحب‌صلاحیت، پروسه کاملا فنی و ثابتی در دستور کار قرار می‌گیرد، چه این واگذاری از مسیر مناقصه و ارزیابی فنی شرکت‌های صاحب صلاحیت متقاضی باشد و چه بنا به شرایطی با ترک مناقصه به شرکتی صاحب صلاحیت واگذار شود؛ اما این فرآیند و پروسه فنی، زمانی تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد که پای سفارش‌های بیرونی فلان مسئول یا فلان نماینده در میان باشد.

صنعت نفت کشور تا همین امروز هم، کم از سفارش‌های بیرونی آسیب ندیده و چه بسا میادینی بزرگ که با همین موضوع، دچار سالها اختلال در روند توسعه شدند. به نظر می‌رسد قربانی جدید این سفارش‌های بیرونی و خارج از چارچوب نفت، میدان نفتی آب تیمور باشد.

توسعه میدان نفتی آب‌تیمور که یک میدان مستقل نفتی در استان خوزستان است، آنچنان جذاب بوده که در سال‌های پسابرجام، شرکت‌های متعددی از لوک‌اویل روسیه تا مرسک دانمارک متقاضی حضور در این میدان بوده‌اند و مطالعات انجام شده روی این میدان نفتی نشان‌دهنده پتانسیل بالای رسیدن تولید نفت آن به بیش از 300 تا 400 هزار بشکه در روز را دارد.

این میدان نفتی، هم‌اکنون نیز در زمره میادینی است که وزارت نفت برنامه‌های توسعه‌ای آن را برای رسیدن به اهداف افزایش ظرفیت تولید پیگیری می‌کند؛ اما آنچه در این میان حائز اهمیت است سپردن توسعه این میدان به شرکت‌های صاحب صلاحیت بوده؛ چرا که شنیده ها از پیگیری‌هایی خارج از وزارت نفت برای سپردن توسعه میدان نفتی آب تیمور به یک شرکت خارجی بدون رزومه مشخص در توسعه میادین نفتی است.

شنیده‌ها و بررسی‌ها حاکی از رد پای یک شرکت ترکیه‌ای است که رابطان ایرانی آن، به دنبال جوش دادن قرارداد توسعه میدان نفتی آب‌تیمور برای این شرکت هستند و نکته حائز اهمیت اینجاست که در صلاحیت فنی این شرکت ابهام بزرگی وجود دارد؛ بررسی رزومه و سایت این شرکت ترکیه‌ای نشان می‌دهد که هیچ پروژه موفق نفتی تاکنون اجرایی نکرده و در واقع بیشتر یک شرکت عمرانی با سابقه مشارکت در ساخت تصفیه‌خانه‌های فاضلاب است.

اگرچه توسعه ظرفیت‌های تولید نفت کشور یک ضرورت است، اما به نظر می‌رسد مجموعه وزارت نفت باید در زمینه واگذاری قراردادهای نفتی به شرکت‌های صاحب‌صلاحیت، همچون پروژه‌های موفقی که به شرکت‌های E&P داخلی سپرده شده، در موارد فعلی و آتی هشیارانه عمل کند.

چه بسا یک واگذاری بر اساس سفارش بیرونی و خارج از چارچوب نفتی، سرنوشت هزاران بشکه نفت ایران را در یک میدان نفتی پرپتانسیل کشور مثل میدان نفتی آب‌تیمور، تیره و تار کرده و عدم‌النفع و زیان‌های بزرگی برای اقتصاد ملی برجا بگذارد.

انتهای پیام/